W adaptacji Edwarda Zentary „Zbrodnia i kara” to na pewno ani zwykły „kryminał” ani prosta sztuka obyczajowa. Historia zbrodni studenta Raskolnikowa rozgrywa się na scenie jako dramat wewnętrzny bohatera. Reżyser wybrał z arcydzieła Dostojewskiego fragmenty najcelniej opisujące kondycję człowieka miotającego się tragicznie między własną zuchwałością, a wyrzutami sumienia. Jest to widowisko trzymające w napięciu, bez dłużyzn, ale też skonstruowane bez interpretacyjnej łatwizny. Jego twórcy nie ulegają też pokusie natrętnego uwspółcześniania historii zbrodni rosyjskiego studenta.

Na podstawie utworu Zbrodnia i kara Fiodora Dostojewskiego.
Premiera – 13 listopada 2005