Reżyseria:
Jowita Pieńkiewicz
Przekład:
Janina Ławińska-Tyszkowska
Układ tekstu:
Jowita Pieńkiewicz
Scenografia:
Grzegorz Małecki
Choreografia:
Marta Bochenek
Muzyka:
Włodzimierz Plaskota
Teksty piosenek:
Andrzej Waligórski
Ssystent reżysera:
Renata Berger
Praksagora – Anna Szymańska, Pierwsza kobieta – Ewa Biała, Druga kobieta – Kaja Kijowska, Trzecia kobieta – Krystyna Jędrys, Czwarta kobieta – Mirosława Hopf, Blepyros – Bogdan Kajak, Chremes – Cezary Nowak, Sąsiad – Tadeusz Błażyński, Mężczyzna – Ireneusz Wykurz, Niewolnik – Aleksander Synowiecki, Donosiciel – Kazimierz Janus, Świadek, Bieda – Sławomir Olszewski, Dziewczyna – Jolanta Banak, Młodzieniec – Marek Sikora, Pierwsza starucha – Renata Berger, Druga starucha – Emanuel Kraus, Trzecia starucha – Jerzy Karnicki
Sejm kobiet, bliższy jeszcze komedii starej, wystawiony został w r. 392 p.n.e. Ateny są formalnie niezależne, lecz zrujnowane gospodarczo i nigdy już nie wrócą do poprzedniej wielkości. Brak wielkich wydarzeń politycznych kulturalnych, brak wielkich ludzi, brak pieniędzy. Ludność jest przetrzebiona przez wojnę, brakuje zwłaszcza młodych mężczyzn, którzy zginęli w czasie wojny. Arystofanes wraca w tej komedii do pomysłu z wcześniejszej Lizystraty – kobiety podstępem zagarniają władzę w państwie i przeprowadzają reformę społeczną, mającą dać szczęście obywatelom zniesienie własności prywatnej. Wszystko, a więc pieniądze, majątki mężowie i żony ma być wspólne Kolejne komiczne sceny ilustrują konsekwencje owej reformy.
W spektaklu wykorzystano fragmenty „Plutosa” w przekładzie Artura Sandauera.
Na podstawie utworu – Sejm kobiet Arystofanesa.
Premiera – 30 października 1981
