Salieri, syn włoskiego kupca, swoją karierę uważa poniekąd za rezultat swego „handlowego” układu z Bogiem – Bogiem, który miał go wspierać we wszystkich twórczych zamiarach i wznosić na wyżyny nieśmiertelnej sławy w zamian za gorliwą służbę i oddanie swej twórczości w pomnażanie bożej chwały. I nagle czuje się przez Boga oszukany. Tak, oszukany, bo w muzyce Mozarta wyraźnie słyszy, że łaską geniuszu Stwórca obdarzył nie jego, lecz osobnika wulgarnego, prostackiego, infantylnego. Odbierając mu nadzieję nieśmiertelnej sławy, Stwórca nie tylko go oszukał, ale też z niego zakpił. Przecież nie do pomyślenia jest, aby w ciele tak prostackim, obleśnym i przygłupim mógł się objawić taki geniusz bez złośliwego przyzwolenia Boga! Obsesja sławy i rozczarowanie do Stwórcy każą Salieriemu wziąć sprawy w swoje ręce. Odtąd celem jego życia staje się zniszczenie młodego kompozytora. Wikła więc Mozarta w sieć intryg i łajdactw. Warto jednak pamiętać, że postać Mozarta rysowana przez Shaffera nie ze wszystkim odpowiada prawdzie. Właśnie takim chce widzieć swojego rywala shafferowski Salieri, dworak gładki, wyćwiczony w sztuce intryg, bezwzględny w walce o znaczenie i wpływy. Sztuka Shaffera ma też swoją wersję filmową, którą reżyserował Milos Forman; obraz dostał aż osiem Oscarów. „Amadeusz” Shaefera jest więc dla słupskiego teatru wyzwaniem najwyższej próby. Konstrukcję spektaklu oparł na własnym pomyśle Zbigniew Kułagowski, dyrektor Nowego Teatru. On też jest jego reżyserem. Zachowując wierność scenariuszowi Shaffera, akcję słupskiego „Amadeusza” skupił w równej mierze na konflikcie obu muzyków, co muzyce Mozarta, bogato ilustrującej dramat.

Na podstawie utworu Amadeusz Petera Shaffera.
Premiera – 15 sierpnia 2008