Powołanie Państwowego Teatru Muzycznego w Słupsku nastąpiło 16 marca 1976 roku na mocy decyzji Wojewody Słupskiego i stanowiło istotny moment w rozwoju życia teatralnego miasta. Kierownictwo artystyczne nowo utworzonej instytucji objął Maciej Prus, funkcję kierownika muzycznego powierzono Grzegorzowi Nowakowi, natomiast kierownictwo literackie objął Zbigniew Bieńkowski. Działalność teatru zainaugurowały dwie jednoaktówki Wolfganga Amadeusza Mozarta – Dyrektor teatru oraz Bastien i Bastienne – wyreżyserowane przez Ryszarda Peryta. Właściwą inauguracją działalności sceny była jednak dopiero premiera Operetki Witolda Gombrowicza, która odbyła się 26 listopada 1977 roku.
Już w pierwszym sezonie swojego istnienia teatr zaznaczył swoją obecność na ogólnopolskiej mapie teatralnej, biorąc udział w XVIII Kaliskich Spotkaniach Teatralnych. Kolejnym istotnym momentem w dziejach instytucji była zmiana dyrekcji, która nastąpiła 1 grudnia 1978 roku. Kierownictwo artystyczne przejął wówczas Marek Grzesiński, kontynuując dotychczasową linię repertuarową, opartą w dużej mierze na formach operetkowych i muzycznych.
Rok 1979 przyniósł rozszerzenie działalności teatru o współpracę pedagogiczną z Wyższą Szkołą Teatralną w Warszawie. W miejscowości Szklana Huta zorganizowano warsztaty teatralne, w których uczestniczyli aktorzy słupskiej sceny oraz studenci IV roku Wydziału Aktorskiego PWST. Efektem tych artystycznych działań były dwie inscenizacje Snu nocy letniej Williama Szekspira – jedna przygotowana jako spektakl dyplomowy studentów, druga zaprezentowana słupskiej publiczności. Warsztaty te powtórzono również w roku następnym, stanowiąc ważną przestrzeń wymiany doświadczeń, poglądów i metod pracy pomiędzy zawodowymi aktorami a studentami.
W 1980 roku teatr ponownie zaistniał na scenie ogólnopolskiej, otrzymując zaproszenie na XXII Festiwal Teatrów Polski Północnej w Toruniu. Zespół Teatru Muzycznego w Słupsku zaprezentował tam spektakl Molier, oparty na motywach sztuki Michaiła Bułhakowa. Jury festiwalu przyznało nagrodę indywidualną Jorge Reine za scenografię oraz wyróżniło Marka Grzesińskiego za rolę Ludwika XIV, co potwierdziło artystyczny potencjał zespołu.
Jednocześnie w tym okresie coraz wyraźniej ujawniały się wewnętrzne napięcia i problemy strukturalne teatru. Na otwarcie sezonu artystycznego 1979 roku przygotowano operę Così fan tutte Wolfganga Amadeusza Mozarta, jednak w zespole coraz silniej zaznaczał się podział na aktorów dramatycznych i śpiewaków. Udział solistów z Opery Poznańskiej w ostatniej premierze sezonu pogłębił ten rozdźwięk i uwypuklił fakt, że realizacja pełnowartościowych przedstawień operowych w Słupsku wymagała stałego angażowania artystów z zewnątrz.
Wobec braku samodzielności zespołu, obaw o obniżenie poziomu artystycznego przedstawień oraz narastających konfliktów wewnętrznych, Wojewoda Słupski – w porozumieniu z Ministrem Kultury i Sztuki – podjął decyzję o podziale Słupskiego Teatru Muzycznego na scenę dramatyczną oraz orkiestrę kameralną. Obie instytucje funkcjonowały pod wspólną dyrekcją Marka Grzesińskiego, natomiast kierownictwo artystyczne orkiestry objął Bohdan Jarmołowicz. Decyzja o rozdzieleniu struktur weszła w życie 1 lipca 1980 roku i wyznaczyła nowy etap w historii słupskiej sceny teatralnej.
