
Reżyseria:
Zbigniew Kułagowski
Reżyseria, scenografia:
Bogusław Semotiuk
Kostiumy:
Anna Bobrowska-Ekiert
Muzyka:
Maciej Osada-Sobczyński
Choreografia:
Teresa Czyżewska
Przygotowanie wokalne:
Monika Zytke
Scena „pasterska”
Maciek – Albert Osik, Stach – Jacek Ryś, Bartek – Zbigniew Kułagowski, Symek – Krzysztof Kluzik, Walek – Jan Stryjniak, Bartos – Jerzy Karnicki, Jędrek-Mędrek – Albert Osik, Żyd – Jan Stryjniak, Jan Twardowski – Zbigniew Kułagowski, Diabeł – Marta Turkowska, Dziad – Bogusław Semotiuk
Scena „herodowa”
Herod – Ireneusz Kaskiewicz, Kanclerz – Jacek Ryś, Wielki Podskarbi – Jerzy Karnicki, Marszałek – Krzysztof Kluzik, Arcykapłan – Albert Osik, Szatan – Jacek Ryś, Śmierć – Agnieszka Ćwik, Królowa – Hanna Piotrowska, Matka I – Bożena Borek
Żłóbek
Matka Boska – Alina Czyżewska, Kazimierz Wielki – Ireneusz Kaskiewicz, Jagiełło – Krzysztof Kluzik, Sobieski – Zbigniew Kułagowski, Kosynier – Bogusław Semotiuk, Legionista – Jacek Ryś, Husarz – Jerzy Karnicki, Mieszczka I – Hanna Piotrowska, Mieszczka II – Bożena Borek, Stoczniowiec – Albert Osik, Sybirak – Jan Stryjniak, Anioły ludowe – Agnieszka Ćwik, Marta Turkowska, Matka III – Emilia Siemaszko, Królowa Jadwiga – Emilia Siemaszko, Mały Józek – Michał Piotrowski, Chłopczyk – Michał Piotrowski, Dziewczynka – Kamila Wasylko, Św.Józef – Andrzej Machuta,
Rzemieślnicy – Zbigniew Bałbatun, Artur Mleko, Przemysław Sawicki, Krzysztof Stec, Tomasz Ziętek, Kuba Zwolan,
Aniołowie – Anna Chałupka, Dominika Karolczak, Daria Sominka, Elżbieta Stec, Katarzyna Szafarska, Dominika Szemeta, Monika Zytke, Anioły ludowe – Magdalena Lamparska, Maria Mencel
Balet – Michał Grajewski, Adrian Matysiak, Dorota Mydło, Jędrzej Pasalski, Paulina Piliszczuk, Michał Szabłowiński, Magdalena Szczasiuk, Maria Szymecka
Małe Kaszubianki – Blanka Gliniecka, Roksana Klejdysz, Julia Krasucka, Klaudia Stec
Twórcy słupskiego spektaklu zachowując równowagę między akcentami sakralnymi i uniwersalnymi, prowadzą swą inscenizację nieco poza rydlowski scenariusz rozbudowując warstwę patriotyczno-narodową o akcenty bardziej współczesne, nawiązujące do odzyskania Niepodległości w 1918 roku do dramatycznych wydarzeń Grudnia roku 1970, zwiastujących powtórny niepodległościowy zryw Polaków lat 80-tych. A jednocześnie nie robiąc nic z rydlowego klimatu powstał spektakl pełen czaru i świątecznego nastroju, rozśpiewany i roztańczony pełen inscenizacyjnego rozmachu. Wzbogacono go rozbudowaną aranżacją kolęd i pastorałek usłyszymy ich ponad 20. Jest w nim pełna wdzięku scenografia, przepych kostiumów i niemala obsada. Dość powiedzieć, że na scenie jawi się prawie pół setki wykonawców, że obok artystów zawodowych występują amatorzy, a najmłodsi aktorzy liczą sobie ledwie… kilka latek!
Na podstawie utworu Betlejem polskie Lucjana Rydla.
Premiera – 16 grudnia 2005