„Akompaniator” to cudowna, finezyjna zabawa relacją „damsko-męską”. Bez emocjonalnych dłużyzn, uczuciowych „ochów” i „achów”. Błyskotliwa, świetnie napisana groteska, gdzie wyznanie miłości zamienia się w groźbę, a strach przed uczuciem w manipulację. Dwójka bohaterów dryfuje pomiędzy obnażaniem własnych pragnień, a chęcią zemsty za odrzucenie i strachem przed porażką. Ale cóż to za dryfowanie… genialnie śmieszne i autentycznie przerażające, pełne meandrów i zaskoczeń. Kochanek – morderca, akompaniator kontra diva operowa, mroczny przedmiot pożądania kontra błahy podmiot odrzucenia – wszystko to miesza się w tej sztuce jak w najlepszej tragifarsie.

Zwykłe spotkanie przy fortepianie może przeobrazić się w prawdziwą psychodramę, a niespełnione uczucie doprowadzić do granic absurdu. Demony wyobrażeń, skrytych pragnień bez skrępowania mogą nas wywieźć na rozkoszne manowce naszej percepcji, na które podświadomie zezwalamy. Tzw. wielka niespełniona miłość bywa tak wielka i zniewalająca, że domaga się spełnienia w świecie imaginacji. Czy można udawać życie z ukochaną osobą, która fizycznie jest nieobecna? Czy to udawanie może z czasem stać się bardziej realne niż rzeczywistość? Czy można kogoś bezgranicznie przerazić własnym uczuciem? Czy aby miłość nie jest najbardziej absurdalnym doświadczeniem człowieka? To autentyczny miłosny thriller w najlepszym gatunku. Wszak pamiętajmy, że nie igra się z miłością… zwłaszcza przy fortepianie!!!

Na podstawie utworu Akompaniator Anny Burzyńskiej.
Premiera – 7 lutego 2009